ย ๐๐ฒ ๐๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด ๐ฎ๐ฐ๐ต๐๐ฒ๐ฟ ๐ฑ๐ฒ ๐๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด De vraag is niet of je moet veranderen.De vraag is: durf je te kijken? Kijken naar wat je voelt, maar niet benoemt.Kijken naar wat je weet, maar niet uitspreekt.Kijken naar wat er echt speelt,โฆ
ย ๐๐ป๐ป๐ฒ๐ฟ๐น๐ถ๐ท๐ธ๐ฒ ๐ผ๐ป๐ฟ๐๐๐ ๐๐. ๐๐ถ๐๐ฒ๐ฟ๐น๐ถ๐ท๐ธ๐ฒ ๐๐๐ฎ๐ฏ๐ถ๐น๐ถ๐๐ฒ๐ถ๐ Van buiten ziet het er goed uit.Een mooie functie. Een stabiel inkomen. Respect.Van binnen is het anders. Er is onrust die je niet kunt plaatsen.Een gemis dat je niet kunt benoemen.Een gevoel dat ietsโฆ
ย ๐๐ฒ๐ ๐ฝ๐ฎ๐๐ฟ๐ผ๐ผ๐ป ๐๐ฎ๐ป ๐ฑ๐ผ๐ผ๐ฟ๐ด๐ฎ๐ฎ๐ป Je weet dat het niet meer werkt.Toch ga je door. Omdat stoppen voelt als opgeven.Omdat veranderen voelt als falen.Omdat wat je altijd deed, toch moet werken als je het maar harder probeert. Dit is eenโฆ
ย ๐๐ฒ๐ฒ๐ด ๐๐๐ฐ๐ฐ๐ฒ๐ Ik heb leiders gesproken die alles bereikten wat ze zich voorstelden.En toch zeiden: “Is dit het dan?” Ze hadden de functie. Het salaris. De erkenning.Maar vanbinnen was het stil. Of erger: leeg. Dit is geen ondankbaarheid.Dit isโฆ
ย ๐๐ฒ๐ ๐๐ฒ๐ฟ๐๐ฐ๐ต๐ถ๐น ๐๐๐๐๐ฒ๐ป ๐ฑ๐ฟ๐๐ธ ๐ฒ๐ป ๐๐๐ฟ๐ฒ๐๐ Leiders kunnen druk aan.Maar stress ontstaat wanneer de druk geen betekenis meer heeft. Druk is concreet. Het zijn deadlines, verantwoordelijkheden, verwachtingen.Stress is diffuus. Het is het gevoel dat je niet meer weet waaromโฆ
ย ๐ง๐ฟ๐ฎ๐ป๐๐ถ๐๐ถ๐ฒ ๐ฎ๐น๐ ๐๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ฑ๐ถ๐ด๐ต๐ฒ๐ถ๐ฑ Er is een moment waarop de richting die je altijd volgde, niet meer klopt.Niet omdat je iets fout deed. Maar omdat je veranderd bent. Het kompas dat je jaren begeleidde, wijst niet meer naar wat voorโฆ