𝗪𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗮𝗹 𝘄𝗲𝗲𝘁, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗻𝗼𝗲𝗺𝘁
De antwoorden die je zoekt, zitten niet buiten je.
Ze zitten in wat je al voelt, maar nog niet durft te zeggen.
Je weet wat niet meer klopt.
Je voelt wat moet veranderen.
Je ziet wat je tegenhoudt.
Maar je benoemt het niet.
Omdat benoemen consequenties heeft.
Omdat uitspreken betekent dat je moet handelen.
En dat voelt overweldigend.
Daarom blijven we zoeken naar externe antwoorden.
Naar iemand die ons vertelt wat we moeten doen.
Naar een methode die ons ontheft van de verantwoordelijkheid om te kiezen.
Maar diep van binnen weten we al wat we nodig hebben.
We hebben alleen ruimte nodig om het uit te spreken.
En iemand die ruimte houdt voor wat moeilijk is.
Zonder te oordelen. Zonder op te lossen.
Gewoon: aanwezig zijn terwijl je kijkt naar wat je al weet.
Neem vrijblijvend contact met mij op als je ondersteuning nodig hebt.
Met vriendelijke groet,
Frederik