𝗗𝗲 𝘁𝗿𝗮𝗻𝘀𝗶𝘁𝗶𝗲𝗰𝘂𝗿𝘃𝗲
Transitie heeft een eigen tempo.
Je kunt het niet forceren. Maar je kunt wel begrijpen waar je bent.
Elke transitie kent fasen:
Eerst is er weerstand. Je blijft doen wat je deed, ook al werkt het niet meer.
Dan komt verwarring. Je weet dat het anders moet, maar niet hoe.
Vervolgens acceptatie. Je stopt met vechten tegen wat is.
En uiteindelijk integratie. Je vindt een nieuwe richting die past.
De moeilijkste fase is de verwarring.
Omdat je niet meer terug kunt, maar ook nog niet weet waarheen.
Dit is het dal van de transitiecurve.
Het moment waarop je het overzicht kwijt bent.
En dit is precies het moment waarop mentorschap verschil maakt.
Omdat je in dat dal niet sneller moet gaan.
Je moet begrijpen waar je bent.
En vanuit dat begrip ontstaat richting.
Neem vrijblijvend contact met mij op als je ondersteuning nodig hebt.
Met vriendelijke groet,
Frederik