De stem die je volgt
Er zijn twee stemmen in je.
De ene stem is luid.
Dringend. Zeker. Overtuigend.
Het is de stem van angst, vermomd als wijsheid.
De andere stem is zacht.
Geduldig. Kalm. Eerlijk.
Het is de stem van je geweten.
De luide stem zegt: blijf waar het veilig is.
De zachte stem zegt: ga waar het klopt.
De luide stem schreeuwt met argumenten en logica.
De zachte stem fluistert met waarheid en gevoel.
En in onze cultuur hebben we geleerd naar de luide stem te luisteren.
Omdat hij overtuigend klinkt.
Omdat hij zekerheid belooft.
Omdat hij bevestigt wat we al denken.
Maar die zekerheid is een illusie.
Want de luide stem spreekt vanuit angst voor het onbekende.
Vanuit de behoefte aan controle.
Vanuit het verlangen naar veiligheid boven waarheid.
De zachte stem daarentegen spreekt vanuit iets diepers.
Vanuit wat je innerlijk al weet.
Vanuit wat resoneert met wie je werkelijk bent.
En dat is precies waarom hij zo moeilijk te horen is.
Niet omdat hij te zacht spreekt.
Maar omdat de luide stem hem overstelmt.
Om de zachte stem te horen, moet je stil worden.
Moet je stoppen met denken en beginnen met voelen.
Moet je durven luisteren naar wat je innerlijk al weet maar niet wilt
erkennen.
En dat vraagt moed.
Moed om te kiezen voor wat resoneert, ook al is het onzeker.
Moed om te volgen wat klopt, ook al is het uitdagend.
Moed om te vertrouwen op wat je voelt, ook al kan je het niet bewijzen.
Want uiteindelijk is dat de enige stem die je kunt vertrouwen.
Niet de stem die het hardst schreeuwt.
Maar de stem die het diepst waarachtig is.
De stem die niet overtuigt met argumenten.
Maar die resoneert met waarheid.
Welke stem volg jij?
Neem gerust contact met me op als je hulp nodig hebt.
Met vriendelijke groeten,
Frederik
